پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازیهای آموزشی الکترونیکی بر یادگیری و خلاقیت (مورد مطالعه: دانش آموزان دورهی ابتدایی ناحیه ۵ مشهد) انجام گردید. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان دورهی ابتدایی ناحیه ۵ مشهد در سال تحصیلی 1403 تشکیل دادند. با استفاده از نرمافزار G power ، 30 نفر انتخاب و به روش تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای یادگیری نجفی نژاد و همکاران (1400)؛ خلاقیت فارمر و همکاران (2003)؛ و برنامه بازیهای آموزشی الکترونیکی آموری (2007) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس و به وسیله نرمافزار آماری Spss نسخه 24 تجزیهوتحلیل شدند. نتایج تجزیهوتحلیل دادهها نشان داد که بین دو گروه پژوهش در مرحله پسآزمون از نظر میانگین متغیرهای یادگیری و خلاقیت تفاوت معناداری وجود دارد (001/0P<) و حجم اثر مداخله برای متغیر یادگیری به میزان 92/0، و برای متغیر خلاقیت به میزان 91/0 بوده است. با توجه به نتایج، پیشنهاد میگردد که بازیهای آموزشی الکترونیکی با توجه به اثربخشی آن و عدم نیاز به امکانات و وسایل پرهزینه، برای دانش آموزان به عنوان یک برنامه مفید آموزشی در نظر گرفته شود.
