در عصر حاضر مسئله نوآوری در سازمان‌ها در همه امور سازمانی مهم و چالش‌برانگیز می‌باشد و از آنجا که مدیریت منابع انسانی با شیوه‌های درست، به‌موقع و منسجم و مستمر می‌تواند این مسئله را پوشش دهد و برای آن راه‌حل ارائه نماید و همچنین داشتن انعطاف‌پذیری در منابع انسانی با قبول تغییرات و تصمیمات نیز می‌تواند این مسیر تأثیرگذاری را هموارتر نماید بنابراین در این پژوهش هدف بررسی تأثیر استراتژی‌های مدیریت منابع انسانی بر نوآوری سازمانی با نقش میانجی‌گری انعطاف‌پذیری منابع‌انسانی می‌باشد. که برای بررسی روابط بین متغیرها برای استراتژی‌های مدیریت منابع-انسانی از مدل راج و سیرواستاوا(2013) با استفاده از پرسشنامه 14سؤالی، برای نوآوری سازمانی از مدل هوآی و همکاران(2022) با استفاده از پرسشنامه 5سؤالی و برای انعطاف‌پذیری منابع‌انسانی از مدل بلترن، مارتین و همکاران(2008) با استفاده از پرسشنامه 10سؤالی آن‌ها استفاده گردیده است. جامعه آماری این تحقیق کلیه کارکنان یکی از مناطق شهرداری مشهد به تعداد 200 نفر بوده است و پرسشنامه‌ها بین 131 نفر از کارکنان که به عنوان نمونه انتخاب شده بودند به شیوه نمونه‌گیری در دسترس توزیع شد. نتایج حاصل از تحلیل‌های آماری نشان می‌دهد؛ استراتژی-های مدیریت منابع انسانی بر نوآوری سازمانی و انعطاف‌پذیری منابع انسانی در بین کارکنان شهرداری تأثیرگذار است. همچنین انعطاف‌پذیری منابع‌انسانی بر نوآوری سازمانی در بین کارکنان تأثیرگذار است. و انعطاف‌پذیری منابع‌انسانی تأثیر شیوه‌های مدیریت منابع‌انسانی بر نوآوری سازمانی در بین کارکنان را میانجی‌گری می‌کند.